Rothaarsteig 12-15 april 2012

Een advertentie van Pharos (ANWB) reizen trekt onze aandacht. 4 dagen wandelparadijs Rothaarsteig! Ook nog eens aantrekkelijk geprijsd dus boeken we in november deze trip. We verblijven in Forsthaus Lahnquelle ter hoogte van Netphen dat op de route van de 154km lange Rothaarsteig gelegen is. Deze “Weg der Sinne” loopt van Brilon tot Dillenburg door het Sauerland. Wij worden op twee opeenvolgende dagen op 18 km vanaf het hotel afgezet en lopen dan terug.

Maar voor het zover is eerst het verslag van de heenreis

12 april 2012

Eindelijk is het dan zo ver. De wandelvakantie door het Rotsteiggebirge in het Duitse Sauerland die we in november geboekt hebben. Al dagen volgen we de weerberichten en het wordt iedere dag wat beter. Met 12 graden en half bewolkt lijkt het prima wandelweer te worden. Aan het einde van de ochtend vertrekken we voor de 265 km lange rit naar Netphen. Dat de navigatie Lahnhof niet kent maar de Lahnhofstrasse wel deert ons niet tot we in een doodlopende straat uitkomen met geen hotel te bekennen. Het boekje van Pharos biedt uitkomst! We moeten 9km verderop in het dorpje Lahnhof zijn, een deelgemeente van Netphen aan de andere kant van de berg. Een smal kronkelweggetje brengt ons naar +600m en hotel Lahnquelle. De receptionist heet ons, in een claustro nis ingebouwd tussen mappen, PC, en papier, van harte welkom.

De claustro nis van de receptionist

Kamer 216 met veel hout is prima en lekker ruim. In het restaurant genieten we van koffie en een stuk taart en verbazen ons over de mensen die om drie uur ’s middags aan een enorm bord frites zitten. Mijnheer Wandelpraat’s idee om een eindje te gaan inlopen vergeten we snel als we op de kamer het bed zien staan. Na ons dutje is het snel etenstijd en we nemen ons eigen plekje in. Mijnheer Wandelpraat bestelt de wild gulash mit spaetzle en mevrouw de Putensteak mit Salat. De verse tomatensoep met pesto vult al behoorlijk, dus de ogen rollen uit onze kassen als het hoofdgerecht wordt opgediend. Van ieder gerecht eten we thuis met gemak met twee personen. En dan blijft er nog over. Een hele pan goulash en een berg sla die 10 cm boven het bord uittorent twee enorme kalkoenschitzels aan het zicht onttrekkend. Jeetje, wat eten we ons vol! Het stel dat die middag nog aan de frites zat zit nu naast ons aan dezelfde uitdaging. Zij komen niet verder dan de helft. Zelfs een Duitser heeft zijn grenzen. Het maal wordt afgetopt met een creme brulee en kreunend kruipen we terug naar de kamer. Morgen vragen we om een kinderportie! We kijken nog wat TV en vallen dan in een diepe slaap…

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s