Hochkeil Rundweg

De voorspelling voor het weer van vandaag is regenachtig en bewolkt. Nu viel het gisteren ook mee, dus wie weet… Als we wakker worden regent het in ieder geval. Na het ontbijt klaart het een beetje op maar de zon laat zich niet zien. We besluiten om het erop te wagen en een kleine rondwandeling te maken om de spieren soepel te houden. Het wordt een rondje Hochkeil vanaf het Arthurhaus waar je met de auto kunt komen. Op 1500m is het mistig en regent het bij een graad of 4. Brrrrr.

Helaas waren de bergen alleen op het plaatje te zien…

De regenjassen gaan aan en we zijn best een beetje trots op onszelf dat we niet capituleren voor het weer. Het pad is een redelijk breed grindpad tussen de dennenbomen door. Met de grauwe lucht en weinig uitzicht is dat behoorlijk saai. Leuke onderbreking is een drinkwater bekken waar de mokken al voor ons klaar hangen.

De drinkbekers hangen al klaar...

De drinkbekers hangen al klaar…

Een waterig zonnetje komt inmiddels door en het is opgehouden met regenen. We passeren een wildrooster en ontwijken de koeienvlaaien. Als we dan ook nog een bel horen betekent dat maar één ding! En ja hoor, in de bocht ziet mevrouw Wandelpraat tot haar schrik een enorme koeienkont opdoemen. Eenmaal de bocht om zien we niet één maar wel 5 koeien. De schrik slaat om het hart en koud heeft mevrouw Wandelpraat het ineens niet meer! Stoïcijns doorlopen en niet kijken, adem in, adem uit.

Adem in, adem uit

Adem in, adem uit

De beesten kijken nog niet op of om, en mevrouw Wandelpraat ook niet die ineens blijkt te kunnen snelwandelen. Zooo, dat hebben we ook overleefd! We zijn het saaie pad eigenlijk ook wel een beetje beu als we bij Sonneck aankomen wat alleen in de Winter in bedrijf is. Het pad is gaandeweg afgedaald en we moeten nog 175m klimmen. We beklimmen de Windrauchegg alm en slaan rechtsaf richting Mitterberg alm.

De beklimming van de Windregalm

De beklimming van de Windrachegg alm

Als we het Arthurhaus tot op 100m zijn genaderd, maar nog niet kunnen zien, wil mevrouw Wandelpraat een lunchpauze houden. Dit doen we dus maar bij Arthur in de vorm van een Vitalsalat en Kaiserschmarren. Mjammie!

En dan nu “Der Geheimtipp” van mevrouw Wandelpraat ter voorkoming van blaren. Alles is al geprobeerd: blarenpleisters, preventief afplakken, 1 cm gehwohl smeren, talkpoeder, noem maar op. Maar op de tweevoeter ontdekt ze de volgende tip:

“Wie niet van poeders en zalfjes houdt, kan het volgende eens proberen: trek twee paar pantykousjes over elkaar aan en daarna je gewone wandelsokken. Het eerste paar kousen zou zich aan de voet hechten en het tweede paar schuift vrijelijk tussen het eerste paar kousjes en de sokken. Wij hebben er zelf geen ervaring mee, maar het lijkt het proberen waard.”

En wat blijkt: Na 2 behoorlijke wandelingen nog geen blaar te bekennen! Van het bespaarde geld aan tape, poeder, blarenpleisters kunnen we volgend jaar een keer extra op vakantie!

Morgen wordt het mooi weer en staat de Salzburger Almenweg op het programma.

Het hoogteprofiel

Het hoogteprofiel

De wandeling van maandag 22/9/2014

De wandeling van maandag 22/9/2014

De track in GPSies.

Advertenties

2 thoughts on “Hochkeil Rundweg

  1. Pingback: Mühlbach am Hochkönig – epiloog | Wandelpraat

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s