Lissabon april 2015

21/4/15

De oren zitten verstopt want het Ryan air toestel heeft de landing ingezet. Wel lekker hoor vliegen vanaf Eindhoven! Een collega heeft ons afgezet om half drie en nadat we ons voorzien hebben van wat lectuur gaan we naar de gate. Hier wordt mijnheer Wandelpraat betrapt op het smokkelen van een “gevaarlijk” zakmes! Die is hij dus mooi kwijt… Geheel in stijl lopen we over het platform naast het al klaarstaand vliegtuig. De reis heeft het meest weg van een busreis die gesponsord is een waarbij je de hele vlucht aanbiedingen gepresenteerd krijgt, van een blikje Cola tot krasloten. Het zij ze vergeven, zo duur was het ticket nu ook weer niet.

En dan zijn we in Lissabon! De Aero-bus lijn 1 naar het centrum is snel gevonden en voor €3,50 p.p. stappen we een klein half uurtje later weer uit bij halte Restauradores op een steenworp afstand van ons hotel. De busreis laat niet het mooiste deel van Lissabon zien maar toch altijd leuker dan de metro. De mensen bij de receptie zijn erg vriendelijk en we krijgen kamer 212 aan de straatkant. De smalle gangetjes en de ieniemienie kamerdeur doen het ergste vermoeden maar de kamer valt erg mee. Schoon en groot zat. Er zit zelfs een badje in.

Hotel Residence Florescente

Hotel Residence Florescente

De recensies van het restaurant Lisboa Há Mesa naast het hotel zijn lovend dus zoeken we niet verder en schuiven aan. We eten een dorade met groenten en aardappels in de schil en een stuk gefrituurde kabeljauw ook met aardappel in de schil. Als toetje nemen we sorbetijs en koffie en daarbij een lekker portje! Voor €54 hebben we (h)eerlijk gegeten. Na het eten flaneren we nog en stukje door de stad waarbij we wel 10 keer alle varianten van soft en harddrugs krijgen aangeboden. We lopen tot aan de Taag en weer terug en zoeken dan lekker ons bedje op. Morgen naar Belém!

Elevador de Santa Justa en de Arco de Rua Augusta

Elevador de Santa Justa en de Arco de Rua Augusta

22 april 2015

We hebben redelijk tot goed geslapen. Als buiten met donderend geweld de glasbak wordt geleegd weten we dat het tijd is om op te staan. Oh nee het is nog veel te vroeg, we draaien ons nog drie keer om en komen er om half negen uit. De ontbijtzaal is precies als op de foto’s van TripAdvisor, niet echt gezellig. Het ontbijt daarentegen is prima. We leggen een goede bodem en gaan om elf uur de deur uit voor onze tocht naar Belém. Het plan was eerst om dit met de metro of tram te doen maar het weer is zo lekker dat we te voet gaan. Maar voor het zover is schaffen we in een souvenirs winkel een rugzakje en een fles water aan. We zijn verrast door de grote hoeveelheid fallus beeldjes. Van melkkannetje tot wijntapje, maar we zijn er nog steeds niet achter wat de betekenis ervan is.

Fallussen in alle vormen en maten

Fallussen in alle vormen en maten

We wandelen anderhalf uur langs de Taag en houden pauze onder aan de brug Ponte 25 de Abril. Voorbij de brug doemt in de verte het monument voor de ontdekkingsreizigers op (Padrao dos Descombrimentos). Pas als we dichterbij komen zien we bovenop ook piepkleine mensjes! Dit uitzicht mogen we niet missen! €8 armer staan we op de 6e verdieping en maken mooie foto’s van het uitzicht.

Padrao dos descombrimentos

We leren er van alles over de rooftochten (oh sorry, ontdekkingsreizen) van de Portugezen vanaf 1400. Vanaf te top zien we ook Torre de Belém al liggen. Dit is een prachtig fort uit 1515 langs de kust rijk versierd met torentjes en balkonnetjes.

Torre de Bélem

Torre de Bélem

Het is al drie uur geweest en we krijgen trek. We zitten gelukkig vlak bij Pasteis de Belém waar de enige echte Belém pasteitjes gemaakt worden. Dagelijks wel 20.000 taartjes à € 1,05/st ! Buiten staat dan ook een lange rij op de stoep. Maar we staan al snel weer buiten met 4  pasteitjes die we in het park opeten.

Pastéis de Bélem

Pastéis de Bélem

Ons laatste reisdoel vandaag is Mosteiro dos Jeronimos een hieronymietenklooster met een 2 verdiepingen kruisgang en een grote kerk waar Vasco da Gama ligt begraven. We hebben genoeg gelopen vandaag dus mogen we met de bus terug. De chauffeur trekt er zich weinig van aan dat zijn bus propvol zit en scheurt als een idioot door de kleine straatjes. Ongeschonden bereiken we een half uurtje later Praca de Commercio en nemen de eerst volgende halte. Over de Rua Augusta waar we ons trakteren op een beker schepijs wandelen weer terug naar het hotel. Van een powernap komt het niet want het is alweer etenstijd! Voor drie tientjes eten we zeebaars en speenvarken schuin tegenover ons hotel. Om 21:30 zijn we weer op het nest en gaan we ons voorbereiden op Bairro Alto en Alfama morgen. Welterusten.

23 april 2015

Met het raam open en oordoppen in hebben we weer prima geslapen vannacht. We zijn iets eerder bij het ontbijt en doen ons te goed aan scrambled eggs met bacon en een zelfbouw fruit yoghurt. Mijnheer Wandelpraat heeft gisterenavond zijn huiswerk beter gedaan zodat we vandaag precies weten waar we aan toe zijn. We klimmen naar het plein Martim Moniz om het begin van lijn 28 te pakken. Dit is het mooiste lijntje door Alfama met steile smalle straatjes waar de tram naar net tussen past.

De beroemde trammetjes (Eléctrico) van Lissabon

De beroemde trammetjes (Eléctrico) van Lissabon

Het trammetje zit goed vol dus we moeten blijven staan. Als de tram stilstaat bij Miradouro de Santa Luzia gaan we eruit om lekker van de zon te genieten op het uitzicht terras. Met een kopje koffie en thee is het goed toeven en het uitzicht over de Taag is formidabel.

Uitzicht over de Taag

Uitzicht over de Taag

Via de kathedraal waar we mijnheer Wandelpraat’s patroonheilige Antonius niet aantreffen (die lag een kerkje verderop) bestormen we het Fort Castello de sao Jorge. De € 8,50 is wat te gortig voor een mooi uitzicht en een berg stenen dus kuieren we liever wat door het wijkje binnen de kasteelmuren en lunchen lekker bij 28 café geheel ingericht als trammetje 28!

Café 28 ingericht als de Eléctrico

Café 28 ingericht als de Eléctrico

Na de lunch lopen we door de gezellige straatjes van Alfama en slingeren zo naar beneden. Plotseling staan we weer op het uitzicht punt waar we vanochtend koffie gedronken hebben. We maken nog wat foto’s nu de zon beter staat. Ook kruisen we het traject van lijn 28 nog een keer en fotograferen de afgeladen trams in de smalle straatjes.

Beneden aangekomen gaan we over de Rua Augusta op zoek naar de Elevador St Justa. Een lange rij en € 5 pp voor een ritje van minder dan een minuut. Maar vooruit het hoort erbij.

We zijn nu in de wijk Bairro Alto en pikken eerst een terrasje om bij te komen. Route 2 uit de Marco Polo reisgids voert ons achtereenvolgens langs de Elevador da Gloria, het uitkijkterras van Miradouro Sao Pedro de Alcantara

Miradouro Sao Pedro de Alcantara

Het uitzicht vanaf Miradouro Sao Pedro de Alcantara

en het park Principe Real waar de oeroude Ceder door een hekwerk wordt ondersteund maar de veelal geprezen chocolaterie ter ziele is. Nog wat verder genieten we van het uitzicht op de Taag bij Miradouro de Santa Catarina en we drinken wat bij het trendy Noobai café. Vlak bij is nog de Ascensor da Bica uit 1892 en we kunnen de verleiding niet weerstaan om ons mee te laten nemen. Laat dit nou precies het straatje zijn waar mevrouw Wandelpraat al de hele dag naar op zoek is!

Rua da Bica de Duarte Belo

Boven gekomen voert de Calçada do Combro ons naar het levendige Chiado met het must see café A Brasileira en verderop de Lisboa shopping mall. Veel winkels en niet overdreven duur constateren we. En zo zijn we weer vlak bij Rua Augusta en op een steenworp van het hotel. We klokken 15 km als de schoenen uitgaan en we op bed ploffen. Vanavond geen vis maar een lekker biefstukje bij de buren. Om 21u zijn we weer in het hotel en kruipen we er op tijd in!

 24 april 2015

Er is voor vandaag niet zo’n mooi weer voorspeld en dat blijkt wel als we ’s ochtends uit het raam kijken… Miezerig en bewolkt. Vanmiddag moet het beter worden dus kiezen we vandaag voor een dagje Sintra. Vanaf station Rossio drie kwartier treinen. Het is even puzzelen bij de automaat…4 zones 2 personen, nee retour en twee kaartjes… Uiteindelijk hebben we twee retourtjes, ieder €4,30. Daar red je het in Nederland niet mee hoor! Het is maar twintig kilometer maar als je iedere kilometer stopt doe je daar wel drie kwartier over…

Om elf uur staan we in Sintra en wandelen naar het centrumpje. Het is een vreselijk toeristisch gedoe. Een heel dorpje met souvenir winkeltjes. Hele busladingen worden er afgezet. Kortom niet ons dingetje. Even willen we rechtsomkeert maken maar we geven het nog een kans en beginnen de klim naar het kasteel. Al snel is er geen toerist meer te bekennen en via haarspeld bochten maar ook een mooi bospad komen we op het punt waar de weg splitst naar de burcht Castelo dos Mouros en Palacio da Pena.

De haarspeldbochten in de stevige klim naar Castelo dos Mouros

Met € 14 entree voor de laatste kiezen we voor de goedkopere Burcht: € 8, het verschil besteden we aan de lunch. De Burcht heeft mooie vergezichten en het is een hele klauterpartij, maar erg indrukwekkend.

P1080937

Castelo dos Mouros

De lange weg terug naar Sintra voert ons door een mooie buitenwijk waar de blauweregen uitbundig in bloei staat. Het is inmiddels drie uur en de zon breekt zelfs af en toe door. Koud is het ook niet. We lunchen bij Saudade in Sintra. Een heel gezellig café in een voormalige bakkerij. We nemen samen één brunch bestaande uit Yoghurt met avocado, cake, sinaasappelsap, latte, scones en een soort tosti. Genoeg voor ons twee. Mijnheer Wandelpraat laat zich desondanks verleiden tot het nuttigen van een plaatselijke lekkernij, de Queijadas, een klein taartje wat het meest lijkt op matze gevuld met spijs.

Café Saudade in Sintra

Café Saudade in Sintra

Voldaan gaan we richting station en treinen terug naar Lissabon. We zijn lekker op tijd om 17u in de kamer dus kunnen we nog een powernap doen. Mijnheer Wandelpraat zoekt ondertussen een restaurant uit en komt met Primeiro Andar op de proppen. Praktisch onvindbaar en daarom maar 18 beoordelingen op TripAdvisor?  We knappen ons op en gaan om 20u op zoek. Het restaurant ligt in een oude school, twee trappen omhoog en de gymzaal door. Helaas zit het vanavond al vol maar we reserveren voor morgen. Dus gaan we over op plan B: Ons vertrouwde restaurantje waar we zien dat het plekje bij het raam net vrijgekomen is. Binnen is het een drukte van belang. Aan een lange tafel zitten een man of 20 en de zaak loopt verder aardig vol. Mijnheer Wandelpraat gaat met de ober, een look-alike van Patrick Kluivert op de foto en we eten weer heerlijk Dorade en Steak. Het is vanavond aardig stressen voor het personeel want zelfs zonder straatventen blijven de gasten komen. Op last van de politie moet het terras ingekort worden want dat is te ver de straat op gebouwd. Van een avondwandeling komt het niet meer, het bed wint het. Morgen trappetjes klimmen!

 25 april 2015

We vieren vandaag de 41e verjaardag van de democratie. De TV bij het ontbijt laat de parlementsleden zien die één voor één  ontvangen worden, en tenslotte de aankomst van de nors ogende president. Wij gaan na het ontbijt richting het hoogste uitzicht punt van de stad, de Madouro de Senhoro do Monte. Onderweg passeren we de elevador Calçada do Lavra waar de grafitti spuiters vrij hun kunstwerken hebben kunnen maken.

The pink Panter strikes again!

The pink Panter strikes again!

Wij pakken de trap. Het zijn de eerste treden van de vele die er vandaag nog zullen volgen! Kriskras door ongure wijken (blij dat we gisteravond niet deze wandeling hebben gemaakt!), langs mortuaria waar juist een kist wordt afgeleverd, quat etende Somaliers (waarvoor we een stukje omlopen) en over nog meer trappen bereiken we uiteindelijk het winderige uitzicht. Absoluut de moeite waard, zelfs nu het zonnetje achter de wolken blijft.

...en nog meer trapjes...

…en nog meer trapjes…

We dalen af en bij Largo da Graça kopen we een kilo (!) aardbeien voor € 1,50, 2 liter water voor € 0,65 en twee appels. Op een bankje eten we de aardbeien allemaal op. Van hier is het maar een klein stukje naar de vlooienmarkt op de Campo de Santa Clara. Zover we kijken kunnen kleedjes met rommel. Het lijkt wel de vrijmarkt op koningsdag. Er ligt niets fatsoenlijks tussen. We komen om half twee door de Calçada de Sao Vinçente waar we eten bij Taberna dos Clericos. Het regent net niet en het tafelpapier waait zowat van tafel maar gelukkig staan daarop de voorgerechten. Daar vraag je niet om, die zetten ze gewoon voor je neus. En o wee als je er van proeft, dan staan ze op je rekening. De kip en hamburger met bijna gare friet eten we wel en smaken goed. Met het buikje rond struinen we verder door Alfama en eten een grote ijs bij restaurantje 28 bij het kasteel.

Alfama

Alfama

Als we weer afdalen stuiten op de geboorte kerk van de heilige Antonius want daar waren we de tweede dag voorbij gelopen. De benen hebben hun best weer gedaan dus tijd om weer richting het hotel te lopen. We hebben ruim 600m geklommen en gedaald over ontelbare treden dus hebben onze rust verdiend!

Zoals gereserveerd eten we vanavond om 20u bij Primeiro Andar. Net nu we de ingang denken te kennen stuurt de beheerder van de kroeg op nummer 110 ons achterom, door de regen. Achterin het zijstraatje staat inderdaad een deur open en een gangetje leidt naar het basketbal veld waar wat jongeren hangen. Het is nog rustig bij Primeiro en we krijgen een tafeltje in de hoek. De inrichting van de hoge ruimte is erg gevarieerd. Allerlei niet bij elkaar passende stoeltjes en vintage ingericht.

Primeiro Andar

Primeiro Andar

Bezoekers en personeel zijn begin dertigers en in de flower power blijven steken. Lekker alternatief. Op de kaart staan dan ook allemaal spannende gerechten en het is lastig kiezen. Uiteindelijk eten we:

  • Meloensap, gember, mint
  • Guacomole met uitjes en stukjes tomaat
  • Rode peper paprika creamcheese met brood
  • Toast met geitenkaas walnoot en honing
  • Zoete aardappel met crème fraiche en balsamico en bimi.
  • Brownie met rode vruchten met vanille ijs.
  • Chocoladecake met meloenijs
  • Capuccino en citroenthee

De band van vanavond eet er ook en even later komt hun gevolg met een man of 18 ook eten. Ze hebben elkaar veel te vertellen dus het is een drukte van jewelste. Maar reuze gezellig! Na het eten staat ook de band op en begint de muziek. Die hebben we na één nummer wel gehoord en we smeren ‘m snel naar de overkant waar ons bedje wacht… Welterusten!

 26 april 2015 Thuisreis

Vanochtend kunnen we lekker uitslapen! We hebben goed geslapen en zijn maar een paar keer wakker geweest. Eigenlijk hebben we nog geen idee wat we gaan doen vandaag. Hebben we niet alles al gezien dan? Eerst maar eens ontbijten. We kletsen bij met de Schotse dames maar die weten ook nog niet wat de plannen zijn. Vooruit, dan doen we nog en rondje door Chiado en Barrio Alto. We lopen over de Avenida da Liberdade. Bij de Australische ambassade staat een muziekkapel. Het is de 100 jarige herdenking van de Australische slachtoffers die aan Portugese zijde meegevochten hebben in WO1. Links gaat het omhoog en is de Botanische Tuin het volgende doel. We moeten er helemaal omheen lopen en voor € 2 pp kunnen we palmbomen kijken. Niet super spannend. Na een rondje tuin overleggen we op een bankje waar het nu naar toe gaat. A Vida Portughesa, een leuk snuisterijen winkeltje, lijkt wel aardig. Het winkeltje is fraai ingericht maar vooral ook erg duur. Bovendien komen we dan weer langs Elevador da Bica. Altijd mooi voor de foto’s.

Impressies van Lissabon

Impressies van Lissabon

Inmiddels knorren de magen  en we gaan een hapje eten. We komen terecht bij “To Burger or not To Burger” want de overburen zitten vol. Een goede keus want de burger is heerlijk. In de salade van mevrouw Wandelpraat ontwaart ze na een paar happen een rondkruipende made! Dus de salade gaat inclusief worm retour (flauw he?). “It is organic” zegt de serveerster nog! Met de buikjes rond zeggen we nog één keer gedag aan de Taag. Het zit erop! Bij het hotel pikken we de koffers op en zoeken de opstapplaats van de AeroBus die ons in een half uurtje naar het vliegveld rijdt. De terugvlucht gaat voorspoedig en de taxi brengt ons door de regen weer naar huis waar we om 23u arriveren.

Adeus!

Kriskras door Lissabon

Kriskras door Lissabon (de rode tocht naar Belém paste er niet meer op!)

Advertenties

2 thoughts on “Lissabon april 2015

    • Portugal is een gastvrij land. Als je van cultuur en lekker eten houd, en dan vooral van vis dan is het een perfecte bestemming. En dan heb je ook nog de fijne temperatuur.
      Lissabon is een hele mooie stad. Mocht je ooit eens in de gelegenheid zijn om de stad te bezoeken moet je dit zeker eens doen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s