Het Grenslandpad

Wandelend in de buurt waren we ze al vaker tegengekomen. Die rood-witte strepen op paaltjes en bomen, vaak langs de mooiste paden. Inmiddels weten we dat van de 20 Lange Afstand Wandelpaden (LAW’s) die Nederland rijk is zowel het Pelgrimspad als het Grenslandpad door onze “achtertuin” lopen en in de omgeving van Riethoven zelfs even hetzelfde traject volgen.

Je kunt wel stellen dat wandelen een verslaving is geworden. Vanaf het moment dat de datum is geprikt, een eventuele overnachting is geboekt, een verlofdag is aangevraagd begint het aftellen. Een link naar het weerbericht ter plaatse staat al op de voorpagina van de smartphone lang voordat de weermeneer er een zinnige voorspelling aan durft te wagen. Het lijkt wel of we op vakantie gaan… En zo is het ook.

Op een wandel vierdaagse of ander wandelevenement zul je de Wandelpraatjes niet tegenkomen. Het is de rust, de stilte in de natuur die ons trekt.

Vrijdagavond gaan we op “vakantie” naar Sluis waar ons het begin van LAW 11 wacht: Het Grenslandpad. Zwabberend rond de Belgisch-Nederlandse grens lopen we via onze achtertuin tot het Limburgse Thorn, totaal 363 km.

In Op pad lezen we: “Onderweg wordt zoetjesaan duidelijk dat het wegvallen van de grens de verschillen tussen beide landen niet heeft opgeheven. Landschappelijk gaat het van de Zeeuwse klei naar de Brabantse zandgronden, met de daarbij behorende veranderingen in ruimte, zicht en bebouwing.”

We trappen af met een etappe van 32 km tot B&B Bomloze Put (de oorsprong van deze naam gaan we onderzoeken! *). Voor zondag staan de resterende 25 km tot Terneuzen op het programma. En als we dan weer thuis zijn voelt het alsof we een week zijn weggeweest. Dat is wandelen!

letsgo

*) Bomlozenput staat voor een wiel (kolk) die het gevolg is van een dijkdoorbraak. Een bodemloze put zeg maar.